Haar hyperintelligente en sensitieve geest ontworstelt zich aan de machten die op haar ondergang uit zijn. Zij schrijft haar dagboek, en ontsteekt er een licht mee voor zichzelf en zoveel jaren later voor honderdduizenden anderen.

• Aan welke buurman of buurvrouw uit mijn jeugd heb ik (goede of slechte) herinneringen?
• Hoe was de sfeer vroeger bij ons thuis?
• Hoe vond ik het op school?
• Kan ik mijn eerste schooldag nog herinneren?
• Met wie speelde ik vroeger vaak?
• Wat wil ik nog bereiken in mijn leven?
• Ben ik tevreden met mijn bestaan? Wat zou ik nog willen veranderen?

Als het niet lukt om in een dagelijks schrijfritme te komen, overweeg dan om een schrijfcursus te volgen in een buurthuis of bij een volksuniversiteit. Je kunt ook naar een schrijfclubje gaan. Het is in elk geval belangrijk dat de groep op regelmatige basis bij elkaar komt en dat er huiswerkopdrachten worden gegeven. Want dan móet je wel schrijven, anders sta je toch een beetje voor aap in de groep.

Op dagen dat ik geen inspiratie heb om zelf een dagboekstukje te schrijven, blader ik graag op de site. Het is fascinerend om te lezen in andermans dagboek. En de inspiratie komt vanzelf aanwaaien als je een paar bijdragen hebt gelezen.

Een aanrader dus als je een ‘writer’s block’ hebt, of gewoon als je je op een regenachtige zondagmiddag verveelt….

Mensen die vroeger zijn gepest of al jong een ouder verloren aan de dood, kunnen er veel aan hebben om de situatie gedetailleerd te beschrijven (zoals zij het destijds hebben beleefd). Meestal heb je verschillende ‘sessies’ nodig om je herinneringen terug te vinden en op te schrijven, maar als het eenmaal begint te lopen, kom je herinneringen tegen die je al lang geleden ‘vergeten’ leek te zijn.

Als je je aantekeningen dan een paar dagen of weken laat liggen en nog eens herleest, kun je de zaken beter duiden, aan elkaar koppelen en misschien op een bepaald moment ook ‘verwerken’.

Een paar beginnetjes zouden kunnen zijn:

• Wat ik van mijn vader, moeder, grootouder heb meegekregen…
• De grootste fout die ik ooit heb gemaakt….
• Als ik een paar miljoen zou hebben, dan….
• Als ik vleugels had….
• Mijn perfecte dag zou zijn….

Het schrijven zelf zorgt er dus vanzelf voor dat je een beter  schrijver wordt. Mits je regelmatig blijft schrijven, wordt dat wat je schrijft van een betere kwaliteit. Daar hoef je helemaal niets voor te doen, behalve je gedachten op papier zetten.

Veel ‘echte’ schrijvers houden (denk aan Gerard Reve, Jan Wolkers, Hans Warren, Arthur Japin) hielden of houden daarom een dagboek bij. Eerst beginnen ze hun dagelijkse schrijfoefeningen in het dagboek en vervolgens zijn ze al ‘ingeschreven’ en gaan ze verder met het boek dat ze op dat moment aan het schrijven zijn. Datzelfde geldt voor veel bekende journalisten.

Dus: wil je schrijver worden, begin dan met schrijven in je dagboek.

Zeker als je regelmatig schrijft, begint je pen gewoon te schrijven en dan sta je na een kwartier verbaasd over de wijsheid die je op papier hebt gezet.

Je hoeft niet elke maaltijd die je hebt genoten gedetailleerd te beschrijven. Nee, een dagboek schrijven, gaat vooral over emoties. Wat houdt je bezig? Waar maak je je zorgen over? Waar heb je vandaag van genoten.

Eén onderwerp per keer beschrijven is genoeg. Je mág het overal over hebben, maar als je alleen beschrijft over hoe je je voelde toen je naar een vergeetmenietje keek is dat prima.

Een dagboek bijhouden kun je niet fout doen Je schrijft regelmatig. Dat is eigenlijk het enige dat belangrijk is. En doordat je regelmatig schrijft, voel je je prettig. Net alsof je een goed gesprek hebt gehad met iemand die zeer geïnteresseerd was in wat je te vertellen had. Iemand die je alle steun gaf die je nodig had. Die ‘persoon’ is je dagboek.  En het voordeel van het dagboek is dat het altijd bij de hand is. Je hoeft niet te wachten tot hij beschikbaar is om je verhalen aan te horen.